| Stieren leed |
 |
| Geschreven door Alma Nak |
| vrijdag 25 januari 2008 00:00 |
|
Onze vrienden, Bert Baars en Henry Snoek, hadden wederom een afspraak gemaakt om samen te gaan vissen.In de polder dit keer, op de ruisvoorn. Prachtig weer, een lekker zonnetje, dus het moest lukken vandaag. Auto parkeren, alles in de rugzak en het visvest en sjouwen maar. De vangst viel inderdaad allerminst tegen.Bert, als we het eens in dat slootje proberen, daar rechtsaf.Er lag een strook land van ongeveer 1 meter en dan stond er al prikkeldraad, maar ja, het zag er allemaal zo aanlokkelijk uit. Daar gingen ze en wederom niet tevergeefs. Henry pakte een ruiser van 38 cm. Een hele beste dus. Ze waren beiden zo ingespannen met het vissen bezig dat ze niets opmerkten van wat er in hun omgeving stond te gebeuren. Vervelend,maar daar kom je in zo'n situatie altijd net iets te laat achter, Een enorme stier, zo een waarvan zelfs de grootste held z'n knieen even voelt knikken, heeft blijkbaar moeite met de onverwachte bezoekers op zijn land. Snuivend en stampend komt hij naderbij.Bert merkt 'm als eerste op en kan een kreet niet onderdrukken. Even kijken ze elkaar aan.Lopen!!! is alles dat Henry nog zegt, voordat hij de daad bij 't woord voegt. Bert, die zich alvorens het op een lopen te zetten eerst nog om moet draaien, heeft minder geluk.Terwijl hij zich omdraait blijft z'n schepnet haken in het prikkeldraad.Het angstzweet breekt hem uit, maar hij weet 't zaakje op tijd los te krijgen.Wanneer beide heren bij de bocht komen,blijkt het hek, dat twee weilanden met elkaar verbindt, open te staan.De stier kan dus gezellig volgen. Nog een paar honderd meter slechts en dan zijn ze bij de bevrijdende weg.Zelden vrienden, heb ik ze zo hard zien lopen.Bij de weg aangekomen konden ze geruime tijd geen woord uitbrengen.Dat was op zich ook niet nodig.Hun gezicht sprak boekdelen. |