|
Geschreven door Alma Nak
|
|
zaterdag 17 november 2007 00:00 |
Het is een grauwe dag. Het regent. Niet hard, maar wel genoeg om in korte tijd doornat te worden. Het is oktober en een gure wind uit het noordwesten helpt nog een handje om het nog wat onaangenamer te maken. Hiermee is het dekor aardig geschetst. Licht voorover gebogen zit hij op z'n zitmand en staart voor zich uit. De wereld om hem heen schijnt aan hem voorbij te gaan. Hij zit daar zonder paraplu en moet dus inmiddels doorweekt zijn. Een passant slaat hem enige tijd verwonderd gade. Dan, ineens, verdwijnt zijn dobber onder water om direkt daarop weer te verschijnen. Hij reageert niet. De dobber verdwijnt wederom, maar nu resoluut, om niet meer boven te komen. Meneer, u hebt volgens mij beet hoor. Hij reageert totaal niet. De passant loopt naar hem toe. Dan moet u toch ophalen?! Hij draait zijn hoofd naar de toeschouwer, kijkt hem verbaasd aan en zegt: Nee, nee, ik wacht tot morgen, dan kan hij nog wat groter groeien..........
|