Sinds vorig jaar volgden wij met meer dan gemiddelde belangstelling de zeebaarsvangsten aan de kust, via het internet. Het toeval wilde dat vliegvisser Edwin Kerssies, eigenaar van internetwinkel Dyckers uit Stadshagen, van 23 t/m 25 september jl. een zeebaarsweekend organiseerde voor vliegvissers. Het Dyckers Seabass Weekend kwam daarom als geroepen, om nader kennis te maken met deze visserij. Om stekken te leren herkennen, welk materiaal te gebruiken, welke vliegen, en de manier van vissen. Het werd een supergezellig weekend voor Evert en mij, zonder een zeebaars gevangen te hebben!

01-10-2011

Evert en ik wilden natuurlijk dolgraag een zeebaars aan de vliegenhengel vangen. Het seizoen loopt al ten einde, dus het gros van de baarzen zal spoedig wegtrekken. Dus moest het afgelopen zaterdag gebeuren. Al het geleerde moest in de praktijk gebracht worden. Misschien de laatste kans? Maar het was kort dag, er moest nog worden gewerkt en er moesten nog wat ep-streamers gebonden worden. Vrijdagavond nog even tussen het binden door met Edwin gemaild voor de laatste informatie. Hij had vrijdag weer eens huisgehouden op de Maasvlakte. Hij had zes zeebaarzen gevangen, en twee krakers verspeeld! Een superdag! Hopelijk heeft hij er nog een paar laten zwemmen voor ons.

Op onze eerste stek op de Maasvlakte hebben we ongeveer twee uur gevist met afgaand water. Het barste er van het leven, veel krabbetjes, garnalen, visjes en zeesterren. Maar zeebaars? Niet gezien. Na wat koffie en brood besloten we om een andere stek te proberen. Het was inmiddels doodtij geworden.

Warempel, bij de eerste worp al een beuk op de hengel. Het zal toch niet? Yes! Zeebaars! Een mooie veertiger had mijn chartreuse ep-tje te pakken op nog geen meter diepte. Heerlijk!

Een kwartiertje later. Evert: ”Yo, hangen!”. Een mooie volle vis van 45 cm. op een grijs/witte ep- streamer. Felicitaties over en weer natuurlijk! Allebei een zeebaars, super! Na de pauze ving Evert zijn tweede vis van achter in de dertig met opkomend water. Stuk voor stuk geweldige vechters. En wat zijn ze mooi! We hebben nog geruime tijd doorgevist, maar het was wel mooi zo.

Het was warm, misschien wel té warm. De hele dag met de bakkes in de zon. Lekker met het waadpak in het zeewater staan, bracht enige verkoeling. Maar je moet daar constant alert blijven op de passerende schepen. Sommigen produceren golven waar je u tegen zegt.

350 kilometer gereden. Verschillende zorgvuldig gebonden ep-streamers verspeeld aan de stenen…
Ben je dan gek? Misschien wel, maar we hebben wel onze eerste zeebaarzen aan de vliegenhengel gevangen! Met verbrande koppen reden we weer richting Zwolle. De eerste zeebaarzen zijn binnen, dankzij Edwin! Straks thuis, lekker rozig een borrel!

09-10-2011

Vanmorgen om 05.00 uur ging de wekker weer. Ik had afgesproken met Evert om naar de Maasvlakte te rijden voor een zeebaarssessie nu het nog kan. Om 06.00 uur Evert opgepikt en om 08.15 uur stonden we in de havens van de Maasvlakte. De zuidwestenwind viel nog mee en het was zelfs nog droog. Het was laag water, dus we konden meteen aan de slag.

Er waren al drie vissers actief, twee spinners en één vliegvisser. Snel de hengels optuigen, waadpakken aan en gaan…
Na een half uurtje zonder iets gevoeld te hebben (behalve stenen), hoor ik Evert roepen. Iets van'' aanbeet''. Ik zag hem zijn streamer verder binnenstrippen, dus had hij waarschijnlijk een aanbeet gemist. Een half uurtje later, na verschillende ep-tjes aan de stenen geofferd te hebben, kreeg ik beet. Een kleintje. Hij hing er aan voor ik het wist en ik vergat aan te slaan, waardoor de haak loste.
De andere vissers verderop zagen het waarschijnlijk niet zitten en taaiden af.

De wind trok steeds verder aan en het werd steeds lastiger om de lijn lekker weg te krijgen. Bovendien begon het te regenen. De zoveelste worp, tien tellen af laten zinken en strip, strip, strip. Uit het niets een heftige aanbeet. Deze voelde goed aan! De vis zat gelijk aan de oppervlakte en ik wilde snel de lijn op de reel spoelen. Maar de lijn zat in de war. Dit ging
gelukkig goed, en ik kon een mooie zeebaars landen.

Evert kwam gelijk mijn kant op om wat foto's te maken, en de vis mocht weer zwemmen. Ik ving hem aan een olijf/witte ep-streamer van 10 cm.

Na de soep-break, trok ik toch maar een regenjas over de waadjas. De oude Scierra jas sijpelde behoorlijk door. Maar de wind maakte het bijna onvisbaar op deze plek, dus we gingen om de bocht verder .
''Alles of niets'' zei Evert en knoopte er een ep-streamer aan van 17,5 cm! ''Hier zit geen snoek’’, probeerde ik nog maar de giga-streamer ging toch te water. Binnen tien minuten: '' Hee, vis''. Een kleine zeebaars had de grote streamer te pakken. Maar deze schoot ook los. Ook grote streamers zijn niet snel te groot voor zeebaars.
We hebben vanmiddag nog een stek aan het Hartelkanaal bevist, die uit de wind lag, maar dit leverde geen aanbeten meer op. Toch nog vier aanbeten vandaag! Ze zitten er nog!

15-10-2011

Evert kon niet vandaag, hij had andere verplichtingen. Dick kon ook niet. Wat nu? Twijfel...
Alleen gaan of thuis blijven? Toch maar doen, ondanks de saaie autorit van 2 keer 2 uur.
Om zes uur gaan rijden en om tien over acht stond ik aan het water. Brrr, eigenlijk best wel koud! Het was afgaand water, maar het water stond nog iets te hoog om op de stenen te staan. Dan maar even in de auto een bakkie doen en een broodje. Er was geen visser te bekennen in de wijde omtrek.

Als het water eenmaal zakt gaat het snel, dus even na half negen stond ik op de stenen. Een waadpak leek me niet nodig, dus de lieslaarzen aangeschoten. (je moet alleen extra alert zijn op hoge golven, anders staan je laarzen zo vol)
Het eerste half uur een mooie aanbeet... Yes! Maar de haak loste al snel. Shit! Nog geen tien minuten later krijg ik een herkansing. Een fijne ram op de hengel, en de lijn spoot door mijn vingers. Een mooie, volle 47-er kon ik landen. (Alle baarzen die je daar vangt verkeren trouwens in topconditie) Twee aanbeten in een half uur! Lekker!!...

Het volgende uur verloopt zonder actie, maar om een uur of tien weer een mooie aanbeet. Dit was een kleinere, maar je verkijkt je er zo op. Je denkt dat ze veel groter zijn, omdat ze zo sterk zijn. Tegen half elf dient nummer drie zich aan. Een aanbeet vlak voor de kant, levert een mooie 45-er op! Vier aanbeten, drie zeebaarzen!

Om half twaalf even een pauze en heb ik Evert gebeld. Van twaalf tot twee doorgevist, maar niets meer gezien. Behalve dat ik een vis zien heb zien springen.
Om half drie werd het toch tijd voor een andere stek. Hier heb ik nog een 45-er kunnen vangen.

Ik heb ze vandaag op drie verschillende kleuren ep's gevangen. NL: chartreuse, olijfgroen, en grijs.

23-10-2011

Vandaag moest Dick zijn eerste zeebaars aan de vliegenhengel vangen, maar het zat hem niet mee. Hij heeft jammer genoeg geen beet gehad. Ikzelf ving een kleinere van 30 cm. aan een roze/witte streamer.

Het bleek onze laatste sessie dit jaar te zijn. Het mooie najaarsweer houdt een keer op, natuurlijk. Nu maar wachten op het voorjaar, wanneer de zeebaarzen onze kust weer komen bezoeken. Ondertussen vermaken wij ons wel met wat snoeken en dikke havenvoorns.

Bij laag water verspeel je veel streamers aan de mosselen en stenen, omdat je over een steenrand heen moet vissen, die onder water ligt. De kunst is om zo diep mogelijk te vissen zonder vast komen te zitten. Dat is lastig, vooral als het water op haar laagste punt is. Ik ben er vandaag een stuk of acht kwijtgeraakt.
Maar het is het waard, wat een mooie visserij! Op de terugweg zie ik verschillende bootjes met kunstaasvissers. Ze moesten eens weten dat ik vandaag vier zeebaarzen weer heb laten zwemmen!

Een nieuwe verslaving binnen het vliegvissen is geboren…….. Zeebaars!

Bert Jans